ÖYKÜ, RAFET BARAN ERYILMAZ

“Ne O Len?”

Ayhan Abim nasıl oldu da İğneci Handan’ın havai kızı Derya’yla evlenme hatasına düştü hâlâ şaşırıyorum. Bambaşka bir insandı vallahi. İyice saldığı göbeğinin gerdirdiği kareli gömleğiyle, ganyan bayiinde ikili-üçlü kovalayacak deseler dünyada inanmazdık. Okumaya devam et

Reklamlar
Standart
ÖYKÜ, RAFET BARAN ERYILMAZ, Uncategorized

Soprano

Anadolu’nun orta yerinde Normandiyalı bir soprano yüzünden öleceğimi inanın ben de hiç tahmin etmiyordum. Ama oldu bir kere. Tabii kimileri Anadolu’nun orta yerinde opera dinleyecek imkanı bulmuşken bir kişinin ölümünün göze alınabilir olduğunu düşünebilir. Sizi temin ederim ki ölen ben olmasaydım, ben de böyle düşünürdüm. Ama işte öldüğünüz zaman işler tahmin edemeyeceğiniz biçimde değişiyor.
Okumaya devam et

Standart
ÖYKÜ, RAFET BARAN ERYILMAZ

Kadın

çç

Trene akşamüstü bindim. Dün geceden kalan yorgunlukla biner binmez gözlerim kapanmış. Trenin tıkırtıları, çalışmaktan kalan yorgunlukla birleşince de hiç rahatsız olmadan iki saat kadar uyuyabilmişim. Uyandığımda ufak bir kasabanın yılgın ışıklarını geride bırakıyorduk. Kendime gelmek için tuvalete gittim, yüzümü yıkadım. Kazağımın kollarıyla kurulanmaya çalışırken kirli aynada suratımı fark ettim. Okumaya devam et

Standart
ÖYKÜ, RAFET BARAN ERYILMAZ

Anne’den ötürü

rachel_image1

Tozlanmış kitapların arasında güçlükle nefes aldığım, düşüncelerime bile yer bulmakta zorlandığım odamdayım. Buranın baş döndürücü havasızlığından yahut derime işleyen pisliğinden rahatsız değilim. Aksine kendimi hiç olmadığım kadar güvende hissediyorum. Yıllardır hayalini kurduğum gibi beynimin içindeyim sanki. Zihnimin her köşesini açlığa yakınsayan bir merakla karıştırıyorum. Koltuk minderlerinden ev yapmış bir çocuk kadar da mutluyum. Varolmak istediğim yerdeyim. Okumaya devam et

Standart